Anton Eberl - Grande Sonate
Mozarts Alter Ego en Beethovens rivaal…
Met trots presenteert Trio Van Hengel haar debuut CD op het label Ramée, met nog niet eerder opgenomen werk van deze bijna vergeten componist. We nodigen u van harte uit kennis te maken met zijn bijzondere en virtuoze muziek, eindelijk tot leven gebracht in de 21ste eeuw. De opname is zeer goed ontvangen en werd o.a. bekroond met een 10 in het tijdschrift Luister. Voor meer recensies van de cd kunt u hier klikken.
Programma:
(klik om geluidsfragmenten te beluisteren)
Trio in Es groot, op.36
Andante maestoso - Allegro con spirito
Scherzo. Molto vivaceKlarinetsonate in Bes groot, op.10 nr.2
Kwintet in G klein, op.41 voor klarinet, 2 altviolen, violoncello en fortepiano
Adagio ma non troppo
Prijs: 20 euro
Voor het opnemen van deze cd heeft Trio Van Hengel, i.s.m. Van Sambeek Edities, een eigen editie van de Klarinetsonate gemaakt. Deze sonate werd door Van Sambeek tegelijkertijd met het uitbrengen van de cd gepubliceerd.
Klik hier om de Klarinetsonate te bestellen via Resonance Music Management.
Anton Eberl (1765-1807) werd gedurende zijn leven even belangrijk gevonden als zijn tijdgenoten Mozart en Beethoven. Velen vonden hem zelfs een beter componist dan Beethoven en Mozart gaf bovendien verscheidene werken van Eberl uit onder zijn eigen naam. Zo werd Eberls pianosonate opus 1 vele malen gepubliceerd als “Mozarts laatste grote sonate”. Eberls vernieuwende schrijfwijze opende deuren voor de latere Romantische componisten zoals Schubert en Mendelssohn. De reden waarom Eberls vaak bijzonder complexe muziek tot nog toe nooit herontdekt is in de twintigste eeuw ligt wellicht in het feit dat het zeer moeilijk is om een bevredigende uitvoering te geven op moderne instrumenten. Zijn stijl, die de lichtheid van het Classicisme combineert met het melodieuze karakter van de Romantiek, is veel beter te begrijpen wanneer die gespeeld wordt op originele instrumenten. Eberl maakt zeer specifiek gebruik van de “ongelijkmatigheid” van de vroeg-negentiende eeuwse instrumenten, zoals de chromatische kleuren van de klarinet en de verschillende registers van de cello en de fortepiano. Kwaliteiten die verloren gaan wanneer op moderne, meer “gelijkmatige” instrumenten wordt gespeeld. Op het hoogtepunt van zijn roem reisde Eberl naar Praag, Dresden, Weimar, Berlijn, Leipzig, Gotha, Frankfurt en Mannheim. Toen hij stierf liet hij een oeuvre na van ongeveer 50 opusnummers, voornamelijk geschreven na 1800. De Allgemeine Musikalische Zeitung schreef bij de vroegtijdige dood van Anton Eberl dat er om hem werd “getreurd zoals zelden het geval is”. Het feit dat het talent van deze veelbelovende pionier in de loop van de geschiedenis minder hoog werd aangeschreven dan dat van de drie “reuzen”, Mozart, Haydn en Beethoven, is wellicht vergeeflijk; dat hij volledig is vergeten, is dat zeker niet.