Tijdschrift Oude Muziek (... 200) [NL]
Klarinettiste Nicole Harris studeerde al twee jaar op het conservatorium in Sydney, toen het ensemble Nachtmusique van Eric Hoeprich die stad aandeed. Onmiddelijk besloot ze dat de klassieke klarinet haar toekomst zou zijn. Enthousiast vertelt ze: 'In Australië was er op het gebied van oude muziek niet zo veel, dus ben ik naar Nederland gekomen om bij Hoeprich klassieke klarinet te studeren. Ik ontdekte tijdens mijn studie al dat er veel klarinetrepertoire is dat vrijwel nooit wordt uitgevoerd, en heel vaak kwam ik daar een bezetting tegen van klarinet viool, altviool en cello. Samen met drie stijkers richtte ik dus in 1996 het Kwartet André op en voor zover ik weet zijn we nog steeds het enige ensemble met deze bezetting.'
Dat het repertoire rijk genoeg is, weet Nicole Harris wel zeker. 'Ik heb nu ongeveer tweehonderdvijftig stukken gevonden waarvan we er dertig hebben gespeeld; we kunnen dus nog lang vooruit. Mozart schreef met zijn klarinetkwintet zeker het bekendste stuk voor mijn instrument en strijkers en hij zette daarmee ook een trend: de componisten na Mozart schreven meer klarinetkwintetten dan klarinetkwartetten. Er zijn ook veel arrangementen van strijkkwartetten waarbij de eerste vioolpartij door de klarinet wordt gespeeld. Uitgevers deden dat vaak om meer exemplaren van de muziek te kunnen verkopen. Maar het bereik van de klarinet loopt in de laagte verder door dan dat van de viool en juist in dat lage register mengt de klarinet zo mooi met de strijkers. Vooral in het stuk van Hummel dat we in het Netwerk spelen komt die lage ligging zo goed naar voren.'
(naam)